Nieuws
maandag 24 augustus 2020

Afwegingen in medische en sociale veiligheid voor thuisbegeleiders

Thema's

Gezond werken

Branches

Thuiszorg

Tijdens de eerste coronagolf bleven thuisbegeleiders hun cliënten bezoeken. In deze kwetsbare situatie binnen zorg en welzijn kunnen enkele lessen worden geleerd voor de te hanteren werkwijze. Zo bepleit Ilse de Vries, projectleider bij Actiz en manager Thuisbegeleiding een zorgvuldige afweging in een interview met Movisie.

In het interview spreekt De Vries over een “pittige doelgroep” en noemt ze mensen met psychiatrische klachten en multi-probleemgezinnen als voorbeeld van extra kwetsbare cliënten in coronatijd. De cliënten die thuisbegeleiding behoeven werden door Actiz en Thuisbegeleiding niet aan hun lot overgelaten door mogelijke risico’s op onder andere sociaal isolement en verslechterde financiële problemen.

Vraagstuk


Ilse de Vries is projectleider Thuisbegeleiding bij Actiz, de branchevereniging van zorgorganisaties. Daarnaast werkt ze als manager van een afdeling Thuisbegeleiding bij Amstelring, dat in Amsterdam en omstreken opereert. In het interview kijkt ze terug op de begindagen van de coronacrisis in het voorjaar, waarbij een belangrijk vraagstuk centraal stond: wordt er thuisbegeleid verleend aan de cliënten, of niet?  Waar andere organisaties in de hulpverlening ervoor kozen om dat uit veiligheidsoverwegingen niet te doen, koos  Thuisbegeleiding om haar medewerkers naar hun cliënten te laten gaan.

Ook andere bedrijven aangesloten bij het Landelijk Netwerk Thuisbegeleiding namen die keuze. De Vries licht het verschijnsel toe: ‘Thuisbegeleiding is allereerst praktijkgerichte hulpverlening (…) Met een nuchtere blik en gezond verstand, zónder blind te zijn voor de gevaren, kijken [wij] naar wat er wél kan.’

Nuance


‘Daarnaast concludeerden we al snel dat Thuisbegeleiding onder de cruciale en vitale beroepen kon worden geschaard terwijl dit in de jeugdhulpverlening en ggz niet zo eenduidig geïnterpreteerd werd. Last but not least: Thuisbegeleiding is veelal ingebed in grotere zorgorganisaties. Het gevolg: al snel waren heldere protocollen voorhanden over hoe je veilig naar je cliënt kon blijven gaan en bijvoorbeeld die anderhalve meter afstand prima in acht kon nemen.’

Er is geen intentie om andere methodes die thuiszorg-organisaties toepassen in coronatijd te veroordelen. ‘Het is goed om het onderscheid te maken tussen medische veiligheid en sociale veiligheid. Wij hebben gekozen voor sociale veiligheid omdat we daar veel risico’s zagen. Denk bijvoorbeeld aan het risico op een toename van huiselijk geweld of eenzaamheid. Ik ben blij dat we door onze keuze cliënten face to face hebben kunnen bijstaan in onzekere en moeilijke tijden.’ En de feedback van cliënten is positief.

Veiligheidsoverwegingen


Daarbij is een belangrijke kantnoot te plaatsen: hoe de thuisbegeleiders de beslissing ervaren. De Vries: ‘over het algemeen overheerste de overtuiging dat dit het juiste was om te doen en dat ze op deze manier het beste van betekenis konden blijven voor hun cliënten. Maar er was natuurlijk ook zorg: “hoe doen we het zo veilig mogelijk?”’

Dat is volgens De Vries prima gegaan. Beschermingsmaterialen zoals handalcohol en mondkapjes waren vrijwel overal vrij snel beschikbaar voor begeleiders en er werd altijd een dubbelcheck (telefonisch vooraf en bij de deur) gehanteerd die eventuele gezondheidsklachten moest opsporen.

Kwetsbare cliënten

Daarnaast is nuance op zijn plaats, stelt De Vries. Thuisbegeleiders zijn niet bij alle cliënten geweest in quarantainetijd. Voor mensen met een kwetsbare gezondheid of die ouders of kinderen met een kwetsbare gezondheid hebben, gold thuisbegeleiding bijvoorbeeld niet. De Vries: ‘Ook hebben we natuurlijk ook medewerkers met een kwetsbare gezondheid. Bij hen hebben we gekeken wat wel mogelijk en passend was. Soms was dat beeldbellen, soms een gesprek in deuropening of een wandeling door de wijk. Het heeft de creativiteit aangewakkerd.’

Niet zwart-wit


De Vries: ‘De les die we leren is dat de beslissing wel of niet naar je cliënt gaan niet zwart-wit is. In ieder geval is het niet verstandig om abrupt te zeggen, we gaan niet meer. Weeg de sociale veiligheid af tegen de medische veiligheid. Zorg in elk geval voor inspraak van medewerkers over de werkwijze bij cliëntcontact. Indien nodig, voorzie hen van beschermingsmateriaal. Luister ook goed naar ze. Als iemand zich écht niet prettig voelt bij contact, moet je het niet opleggen. Ga op zoek naar wat wél kan. Het ten slotte blijft maatwerk.’

Bron interview: Movisie.nl
Foto: Tom van Limpt / HH

 

Meer informatie

Voor meer informatie over Actiz en de thuisbegeleidingsmaatregelen, klik op de link hieronder.
Actiz

Gerelateerde artikelen

Bekijk alle artikelen
Agenda
Actie Leer Netwerk Dagen 2020: aanmelding en info

De Actie Leer Netwerk Dagen 2020 staan voor de deur. Hieronder vind je wat je moet doen om je aan te melden, naast verdere informatie.

Lees meer
Nieuws
Genomineerden Impactmaker 2020-Prijs bekend

De vakjury van de Impactmaker-Prijs heeft drie zorg- en welzijnsorganisaties voorgedragen voor de Impactmaker 2020-Prijs: Jeugdbescherming west, Aafje Thuiszorg Huizen Zorghotels en het Jeroen Bosch Ziekenhuis. De genomi...

Lees meer
Blog
Blog Annet de Lange: Gezond Werken – van beschermingsmaterialen tot waardering

In een nieuw blog reflecteert Ambassadeur Gezond Werken Annet de Lange op wat we goed doen en wat nog beter kan binnen het bevorderen van gezond werken.

Lees meer